Rozstanie z dzieckiem zawsze budzi ogromne emocje. W końcu nasze "maleństwo" pierwszy raz będzie bez rodziców... Mimo, że wizja rozstanie często spędza sen z powiek zatroskanym rodzicom, wcale nie oznacza to, że pierwsze dni będą dla was i waszego dziecka horrorem. Pamiętajcie, że dziecko będzie się zachowywało tak jak mu na to pozwolicie i tak jak mu pokażecie. Czyli jeśli wasze dziecko zobaczy strach w waszym zachowaniu np.w głosie to macie jak w banku, zachowa się identycznie, a nawet ze zdwojona siłą. Bez paniki, do takiego ważnego wydarzenia w życiu waszego dziecka można się przygotować.

Pierwsze przygotowania

Musicie mieć świadomość, że im wcześniej zaczniecie przygotowywać dziecko do pójścia do przedszkola, tym dla was i dziecka lepiej. Dziecko musi być oswajane z tą sytuacją. Musi być gotowe na zmiany zachodzące w jego życiu. Można zacząć od rozmów z dzieckiem o przedszkolu, o dzieciach, które na niego czekają, o zabawkach, o paniach... W tym celu można zastosować czytanie bajki-pomagajki np.: "Zuzia idzie do przedszkola" Seria: Mądra mysz. Jeśli do tej pory dziecko przebywała w domu z rodzicem, należy zacząć pozostawiać go pod opieka innych osób np.: cioci, babci, opiekunki. Ale wasze rozstanie na początek nie powinny być długie – godzinę, dwie. Potem, kiedy dziecko dobrze będzie znosić rozstania, można wydłużyć czas do kilku godzin. Dzięki temu dziecko przyzwyczai się, że można dobrze bawić się bez mamy. Warto też nawiązać znajomość z innymi dziećmi w tym samym wieku, a najlepiej jeśli byłoby to dziecko z tego samego przedszkola lub grupy. Wtedy, kiedy dziecko zostawimy w przedszkolu, będzie mu raźniej zostać z ze znanym sobie dzieckiem. Jeśli to możliwe to zaprowadzajmy nasze dziecko na zajęcia adaptacyjne do przedszkola. Nie tylko w tym czasie zaznajamia się z miejscem, dziećmi, paniami, ale i przyzwyczaja się do rytmu, jaki obowiązuje w przedszkolu. Organizujcie też podobne zabawy w domu. Zachęcajcie dziecko do malowania, lepienia z plasteliny, układania klocków. Ważne jest, aby odpowiadać na wszystkie pytania dotyczące przedszkola jasno i przystępnie, tak, aby dziecko wiedziało, że niczego przed nim się nie ukrywa. Dobrze też jest nauczyć malca samodzielności, aby sam się mył i ubierał. Pamiętajcie, że na pierwsze miesiące przedszkola najlepiej jest kupić dziecku ubranka, które nie będą sprawiały mu kłopotów przy nakładaniu. Najlepiej zrezygnować z koszulek zapinanych pod szyję.

Pierwszy dzień w przedszkolu

W pierwszych dniach najważniejsza jest współpraca z nauczycielkami i wymiana informacji, płakało czy nie, długo - krótko itp. Zawsze można zadzwonić po jakimś czasie od rozstania i dowiedzieć się co aktualnie dzieje się z maluchem. Ale drodzy rodzice nie przesadzajcie z tymi telefonami, pamiętajcie że oprócz waszego dziecka pani ma pod opieką jeszcze kilkoro innych dzieci i może po prostu nie mieć czasu na ciągłe rozmowy. Jeśli zdecydujecie się pozostać z dzieckiem w pierwszych dniach, to róbcie dokładnie to, co będzie wam sugerowała wychowawczyni. Zaufajcie jej, ona na pewno ma większe doświadczenie i wie jak zająć się dzieckiem po waszym wyjściu. Jeżeli dziecko nie chce opowiadać o przedszkolu to na siłę nie wypytujcie, sami zacznijcie mówić o tym co na przykład zaobserwowaliście w przedszkolu- fajne rysunki na tablicach, jakieś niezwykłe zabawki w sali itp. Mówcie z sympatią o konkretnych rzeczach z przedszkola. I bardzo ważna rzecz dla rodzica początkującego przedszkolaka: „nie mówcie, że przyjdziecie po obiadku, podwieczorku” bo to dla dziecka oznacza moment odejścia od stolika po obiedzie, i wtedy powinna być już mama. Dzieci nie rozumieją następstw czasowych, dlatego jeśli się umawiacie po obiadku to co do minuty musicie tam być! W przeciwnym razie dziecko może odmówić podejmowania kolejnych czynności, bo ono jest zajęte czekaniem na rodzica.

Powrót do domu

Po powrocie z przedszkola warto poświęcić czas dziecku tyle, ile się da i ile będzie trzeba. Trzeba porozmawiać z maluchem o tym co się wydarzyło, pobawić się w te zabawy, które bawiło się w przedszkolu, zaśpiewać piosenkę itp. Można również przygotować wraz z dzieckiem ubranka na następny dzień, aby miało świadomość, że jutro też pójdzie do przedszkola.

Krótkie rady na koniec:

• Wasze dziecko musi wiedzieć, że chodzenie do przedszkola będzie jego codziennością. Musicie być w tym konsekwentni i stanowczy. Wasza postawa powinna być jednomyślna i nie wyrażać wahania – bo jeśli to dziecko wyczuje, będzie na was wymuszać pewne ustępstwa.
• Przedszkole powinno być traktowane przez was i wasze dziecko jako coś nobilitującego i związanego z tym iż rośnie – mama i tata chodzą do pracy, ty chodzisz do przedszkola.
• Na ranne pożegnanie w przedszkolu trzeba przeznaczyć trochę czasu, tak by odbywało się ono w spokojnej atmosferze. Lepiej przyjść do przedszkola wcześniej i mieć czas na spokojne pożegnanie. Jeśli dziecko łatwiej rozstaje się z ojcem, niech to on właśnie odprowadza je do przedszkola. Rozstanie jest mniej bolesne gdy:       - pożegnanie jest serdeczne, ale krótkie,- rodzice ustalą z dzieckiem porę odbioru z przedszkola (oczywiście tak, żeby zawsze mogli dotrzymać danego słowa),- jeśli dziecko bardzo rozpacza to powoli i spokojnie przekażcie je nauczycielowi (dziecko podświadomie szuka ciepła i troski, więc przytula się do nauczyciela i szybko uspokaja).
• Jeżeli możemy odebrać dziecko wcześniej po obiedzie - zróbmy to w tym początkowym okresie. Z czasem, kiedy na dobre zaaklimatyzuje się w przedszkolu dłuższe przebywanie przestanie być problemem.
• Jeśli coś Was niepokoi, poproście nauczyciela o rozmowę. Nigdy nie rozmawiajcie jednak przy dziecku.